Camping de Watermolen ligt in het Zuidelijk Westerkwartier, waar ooit een uitgestrekt veengebied lag. Alleen de hoge zandgronden tussen het veen waren bewoonbaar. De oorspronkelijke bewoners vestigden zich naast elkaar langs de doorgaande weg, op de hoge zandruggen.
Zij bakenden hun territorium af met sloten, die haaks op de weg werden gegraven. Omdat de sloten zomers droog vielen, werd een ondoordringbare haag aangeplant als veekering. Zo ontstond het karakteristieke houtsingel landschap dat uniek is in Nederland.

Vanaf de 13e eeuw is veel woeste grond ontgonnen. In eerste instantie incidenteel, maar vanaf de 16e eeuw werd op grotere schaal turf gewonnen. Het initiatief hiertoe werd genomen door de op de borgen wonende landeigenaren. Deze borgen zijn grote kasteelachtige landhuizen. Waar turfwinning niet rendabel was, liet men de grond onbebouwd liggen.

Er ligt nog een stukje onontgonnen hoogveen met prachtige heide, iets ten zuiden van de camping, aan de Kolonieweg: de Jilt Dijksheide.

In talrijke streekmusea kunt u nader kennismaken met de rijke historie van dit gebied.